Οι Μαέστροι του Κόσμου

Είμαι αρκετά χρόνια στην αγορά. Τόσα, ώστε να έχω ζήσει από κοντά τις σημαντικές εξελίξεις στον κλάδο της Επικοινωνίας των τελευταίων 20 ετών.

Θυμάμαι την εποχή που η λέξη «Επικοινωνία» ταυτιζόταν με την αναλογική συσκευή τηλεφώνου. Θυμάμαι που μιλούσαμε με ενθουσιαμό για την επανάσταση του ίντερνετ (την ίδια στιγμή που σερνόμασταν σε αξιολύπητες ταχύτητες). Θυμάμαι ακόμα τα πρώτα (άσχημα και δύσχρηστα) κινητά τηλέφωνα, που δε χωρούσαν όχι στην παλάμη μας, αλλά συχνά ούτε στην τσάντα.

Θυμάμαι αρκετά για να με εκπλήσσει η ραγδαία εισβολή των τεχνολογιών επικοινωνίας στην καθημερινή μας ζωή, στο σπίτι, στο γραφείο, στα σημεία πώλησης, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στην υγεία και την παιδεία – και μάλιστα σαν να είναι κάτι απλό, που συνέβαινε από πάντα.

Στις μέρες μας, οι τεχνολογίες επικοινωνίας τείνουν να καθορίσουν την ίδια την επιχειρηματικότητα. Επηρεάζουν την ηγεσία και τη στρατηγική, τη διαχείριση των ανθρώπινων πόρων, τους επαγγελματικούς στόχους (παραγωγικότητα, αποτελεσματικότητα, ικανοποίηση του πελάτη). Για τις επιχειρήσεις είναι μέτρο καινοτομίας και κριτήριο ανάπτυξης. Για τους εργαζομένους είναι το εργαλείο για την επίτευξη των στόχων, αλλά και για ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής. Για εμάς τους ανθρώπους της καθημερινότητας, είναι το μέσο που μας φέρνει κοντά όσο ποτέ, αλλά διακριτικά και συγκαλυμένα όσο ποτέ. Με τα φίλτρα που επιλέγουμε να βάζουμε κάθε φορά, για την προστασία της ιδιωτικότητάς μας, για τη διαφύλαξη των μεγάλων μικρών μυστικών μας – ή απλώς γιατί αγνοούμε πόσο πιο πλούσια και ενδιαφέρουσα θα ήταν η επικοινωνία μας αν μοιραζόμασταν τις μοναδικές μας ιδέες και σκέψεις.

«Δεν πρέπει να προσπαθούμε να ξεριζώσουμε τα συμπλέγματά μας, αλλά να ζούμε σε συμφωνία μαζί τους. Είναι –δικαιωματικά- οι μαέστροι του κόσμου», φέρεσαι να είπες, θείε Φρόυντ.

Με αυτούς τους μαέστρους, τελικά, σηκώνουμε το βάρος της καθημερινότητας, διυλισμένο από τις κοινωνικές νόρμες και πνιγηρά στερεότυπα. Μαέστροι εμείς οι ίδιοι, στήνουμε μια ορχηστρική συμφωνία όπου κάθε προσωπικό σύμπλεγμα, κάθε ιδέα και κάθε ιδιαιτερότητα (αυτο)περιορίζεται κάτω από την (αψίκορη όσο και βασανιστική) ανάγκη μας για επικοινωνία. Επικοινωνιακό, διψασμένο πλάσμα ο άνθρωπος, θυσιάζει ευχαρίστως τις ιδιαιτερότητές του για την κοινωνική αποδοχή. Πόσο μάλλον τα ενοχικά, ντροπιαστικά συμπλέγματα. Ιδίως σήμερα, που οι εξελιγμένες τεχνολογίες επικοινωνίας επιτρέπουν να απολαμβάνουμε διευρυμένων υπηρεσιών, από οπουδήποτε και οποτεδήποτε, χωρίς να χρειάζεται να ερχόμαστε σε άμεση διαπροσωπική επαφή με τους ανθρώπους που επικοινωνούμε. Κρύβοντας όσα θέλουμε να κρύψουμε και θάβοντας βαθιά μέσα μας τα συμπλέγματά μας.

Κλείνω εδώ, γιατί ανοίχτηκα πολύ. Και όπως εσύ θα κατέληγες, θείε Φρόυντ, «σας χαιρετώ εγκαρδίως – και συγχωρήστε με αν οι παρατηρήσεις μου σας απογοήτευσαν».

Μέντωρ Δρακούλης,  greek-bloggers@cisco.com

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s